Het allereerste begin van de remisemodule, vanaf begin 2002, vindt u bij railbouw.
Juni 2003:
Veel vertraging gehad bij het asfalteren van de Van Broekhoflaan. Verkeerd materiaal gebruikt bij het plamuren; eigen schuld, dus. Om de moed erin te houden eerst maar begonnen aan module 2. Na de vakanties zien we wel weer verder.
_Juni2003.JPG)
November 2003:
De Van Broekhoflaan en het remiseplein op Module 1 zijn bestraat, er is een eindhalte gebouwd voor lijn 1 en de aanleg van de bovenleiding is begonnen.
December 2003
De bouw van Wagenhal 2 op het terrein van de Remise Van Broekhoflaan is gestart. Omdat er geen passend en bevredigend industriemodel verkrijgbaar is, wordt de hal geheel zelf gebouwd. Het idee voor de betonconstructie en de grote ramen heb ik opgedaan op het depot van de museumspoorlijn Chemin de fer de la Mure, een metersporige electrische spoorlijn tussen La Mure en St. Georges de Commiers in de bergen bij Grenoble. Voor de liefhebbers: La Mure ligt aan de RN 85 van Grenoble naar Cap. Het houten skelet is gemaakt van latjes van 10*3 en 4*4 mm, terwijl voor de afwerking cederhouten latjes van diverse grootte (of moet ik zeggen: kleinte...) zijn gebruikt. De hal zal worden afgebouwd met een golfplaten dak, op enkele plaatsen bakstenen muren (beide van GM&S Haarlem) en ramen van bedrukte overheadsheets. Klik hier voor een uitgebreidere bouwbeschrijving.
Mei 2004.
De remisemodule nadert haar voltooiing. De betonnen wagenhal is gereed, het remiseterrein is geheel van bovenleiding voorzien, het achterplein is bestraat en de plantengroei is begonnen. Er resten nog de trottoirs aan de Van Broekhofweg, de wegmarkering en de bovenleiding. Aan de achterzijde mist hier en daar nog een klein plekje landschap. Een vervelend karweitje is nog het vijlen van ca 8 wisseltongen.
Maart 2005:
Nadat het trottoir aan de rand van de module was gelegd, kon de bovenleiding worden aangebracht. De bovenleidingsmasten in de Van Broekhoflaan moeten nog wel met de kwast van de schilder kennismaken. Rijtechnisch is module 1 nu gereed voor de exploitatie, hoewel hier en daar nog een wisseltongetje dient te worden gemonteerd. Omdat de trams bij het berijden hiervan niet erg veel last hebben, is dit klusje weer wat gedaald op de prioriteitenlijst......
Aan de halte is een tramhaltebord van Mastica en Viessmann TL verlichting geplaatst. Deze TL lantaarns hebben ieder twee lampjes en het idee is om in de toekomst één van de lampjes met een bouwsteentje van Conrad onregelmatig te laten flikkeren, want ook TL lampen gaan wel eens stuk, niet waar? Ook het remiseplein kreeg vier oude straatlantaarns van Viessmann.
September 2010:
Met TRAM(me)LAND op 23 en 24 oktober 2010 in het verschiet dienen er met spoed werkjes te worden verricht, die al jaren lang zijn uitgesteld. Het werd daarom hoogste tijd om de, met kroonsteentjes en krokodillenbekjes bij elkaargehouden, dradenspaghetti onder de module te fatsoeneren en voor het tentoonstellingsbedrijf gereed te maken. In overleg met de verantwoordelijk wethouder voor financiën, gezondheidszorg en ruimtelijke ordening mocht hiervoor bij wijze van uitzondering van de bijkeuken gebruik gemaakt worden.........
Omdat er digitaal gereden gaat worden, zijn er maar twee soorten voeding noodzakelijk:
- de voeding van de trambaan, waarover ook alle digitale commando's voor de wissels, etc. worden verstuurd,
- de 16V wisselstroom voor de voeding van lampjes en electromagnetische apparaten..
Besloten is om voor de trambaan onder de module een ringleiding aan te leggen van blank koperdraad, dat op z'n plaats gehouden wordt door tegen de moduleonderkant geschroefde kroonsteentjes. Op deze ringleiding worden alle bovenleidingsmasten aangesloten, voor zover deze onder de moduleplaat uitsteken. Een aantal printplaten waarop de wissels zijn gebouwd en een aantal printplaatbielzen op strategische plaatsen waren reeds voorbereid met een aansluitdraadje onder de module en deze werden ook op de ringleiding aangesloten.
Voor de 16V voeding werd op dezelfde manier een rechte leiding aangelegd en hierop werd alle verlichting aangesloten. Op welke wijze de modules onderling verbonden zullen worden, is nog onderwerp van studie. Er zijn meerdere mogelijkheden, waaruit de meest bedrijfszekere zal worden gekozen.
Omdat alle gebouwen nog los op de module stonden, kon de kale module eens flink schoongemaakt worden, waarbij nog stof van de verbouwing van enkele jaren geleden uit hoekjes en gaatjes tevoorschijn kwam. In enkele verloren hoeken is de scenery gecompleteerd, de populieren naast de nieuwe loods zijn eindelijk van loof voorzien en de Pola tramremise is vastgezet, waarbij (eindelijk ook) de deuren konden worden aangebracht. Ook zijn de fietspaden aangebracht; meer hierover bij de beschrijving van module 2. De Anita Decor trottoirs van gips zijn redelijk beschadigd, maar het is niet haalbaar deze nog voor TRAM(me)LAND te vervangen door Auhagen trottoirs zoals op module 2.
Uiteindelijk kan module 1 begin september 2010 als gereed worden beschouwd. Er zullen aan de achterzijde van de remise nog twee lantaarns worden geplaatst, om aan die zijde ook wat licht in de duisternis te brengen. Ook moet het fietspad ter hoogte van de nieuwe wagenloods nog belijning krijgen. Maar dat krijgt allemaal tijdens het weekend van 4 en 5 september zijn beslag.
December 2011:
De oudste module van Waelstede is alweer bijna 10 jaar oud en de trottoirs zijn hard aan renovatie toe. De trottoirs zijn indertijd gemaakt van gipsafgietsels van Anita Decor; heel mooi, maar ook heel kwetsbaar. Daar kwam bij dat vrijwel alle trottoirs aan de modulerand zaten. Door de nodige verplaatsingen voor tentoonstellingen zijn er regelmatig stukjes trottoir afgebroken.
Op module 2 zijn daarom al trottoirs gemaakt van Auhagen plastic card; bij deze platen liggen de stoeptegels in het juiste verband, zoals we dat ook in Nederland kennen. De tegels zijn natuurlijk iets te groot; ze meten 4*4 mm en dat is 35*35 cm tegen 30*30 in werkelijkheid. Maar wanneer de voegen tussen de tegels wat ondieper worden gemaakt met een beetje plamuur en de zaak zwart ingewassen en wit ge-drybrushed wordt, valt het niet echt meer op. De trottoirs op module 1 worden nu gerenoveerd analoog aan module 2.
Tevens zal het trottoir aan de halte bij de remise volledig langs de trambaan worden gelegd, zodat ook de langste trams met alle deuren aan het trottoir staan. De hekken en het onkruid zullen dus verdwijnen. De boom krijgt een iets andere plek. Er ontstaat dan ook ruimte voor een wachthuisje.
En dus werd de bovenleiding boven de Van Broekhoflaan losgesoldeerd en kon het sloopwerk beginnen. Gelukkig konden de overspanningen blijven zitten, op één diagonaal na. Alle gips is voorzichtig met een plamuurmes losgewrikt en met de stofzuiger gerecycled, waarna de ondergrond geëgaliseerd kon worden.
Vervolgens werden de Auhagen platen in de voegen in de juiste stroken gesneden, waarbij natuurlijk op de richting en het verband van de tegels moest worden gelet. Omdat de bovenleidingmasten en lantaarnpalen moesten blijven staan, werden de stroken daarna op de voegen in een zodanige lengte gesneden, dat ze vrijwel tussen de palen pasten. Daarna werd met een rondvijltje de plaats van de mast of paal in de strook weggevijld. De trottoirs bij de bushalte en de tramhalte zijn inmiddels zover gereed om vastgelijmd te worden.
Januari 2012:
Er is nog vrij veel tijd gaan zitten in het verwijderen van het gips naast en tussen de sporen aan de remisezijde.
Indertijd was dit gips tussen de Anita Decor afgietsels en de rails gegoten en ook tussen de rails. Omdat de trottoirs zeker 2 mm dik waren, diende toen ook nog dit hoogteverschil overbrugd te worden. De voegen in het gegoten gips waren met de hand ingekrast. Helaas was de afstand vanaf de rails tot aan het trottoir te klein gekozen, zodat veel trams hoorbaar en merkbaar met de baanschuivers over het trottoir schuurden. Dit werd dan weer verholpen door gips weg te vijlen en daarna weer op kleur te brengen. Toen er lagevloertrams in dienst gesteld werden, herhaalde zich dit nogmaals. De trams konden rijden, maar prijzen zou dit gedeelte niet meer winnen....
De vraag was nu: hoe kan dit gips verwijderd worden, zonder iets te beschadigen en zonder de module in een sneeuwlandschap te veranderen?
Onder het motto: wat mijn tandarts kan, moet ik, als modelbouwer, ook kunnen, werd met de stofzuigerslang in de linkerhand en een freesje in de flexibele slang in de rechterhand alle gips netjes verwijderd en heeft alle rails het overleefd. Toen dit precisiewerkje achter de rug was, bleek echter dat een tandarts het ergonomisch beter voor elkaar heeft, want die hoeft geen 30 cm te reiken over een module van 135cm hoog.....
Nu kon begonnen worden met het maken van alle passtukjes. Vervolgens werden alle stukjes op hun plaatsen gelijmd, werden de voegen ingesmeerd met plamuur, werden alle trottoirs grijs geschilderd, verdund zwart ingewassen en wit ge-drybrushed. Maar toen was het inmiddels alweer 2012...
In de tweede week van januari is de bovenleiding opnieuw aangebracht. Tijdens TRAM(me)LAND 2010 was er een spaarlamp uit de fitting gevallen op dit deel van de bovenleiding; dit was weliswaar ter plekke gerepareerd, maar fraai zag het er niet meer uit. Nu hangt de bovenleiding zelfs strakker als tevoren. Als laatste werden de bus- en tramhaltes, de (brom)fietsen en de kleine mensen weer op hun plaatsen gezet.
De eerste proefritten lieten zien dat de ombouw geslaagd is: er schuren geen baanschuivers meer en alle pantografen en lyrabeugels blijven netjes onder de draad. De trams kunnen eindelijk, na bijna anderhalve maand, weer rijden.
Alleen voor het boompje blijkt geen plaatsje meer te vinden zonder met de bovenleiding in konflikt te komen, dus die moet voor herplaatsing op de bouw van de volgende modules wachten.
Wordt vervolgd.